zondag 11 november 2007

Bedreigde Stad - Paul van Ostayen

B E D R E I G D E S T A D

______________________________________________________________



Visé marsj Luik mortieren

marsj mortieren

Puppchen Du bist mein Augenstirn

Puppchen, mein liebes Puppchen
Heil Dir im Siegerkranz


Armee von Kluck
jef jef jef 'ne zeppelin

kruipt al gauw de kelder in



eins zwei eins zwei eins zwei eins zwei

Pruisies Pruisies

marsj mortieren



Wij staan mijn broer en ik les hommes au balcon

het flakkerend land

de verre toren en
de laaiende brand

de sa
KKaden van het vertraPte leger

de
Masochistiese marsj


het
d e b a c l e




het stof van de zomer

het slijk van de herfst

de ganse landweg 200 R - K - automobielen

geklo van nacht door
200 auto's

200 Sirenen_____________!

en duizend
PLatsen van schrapnell's

om de laaiende toren

die verging in de
Vlam

en de vluchtenden de eindeloze stoet der vluchtenden

en de koeien die 't verdomd vervelend vinden

en de meeverhuisde luizen

en dat alles en dat alles

tot het morgen
werd

Puppchen DU bist mein Augenstirn



Het sta
PPen van de stad

de forten zullen houen zullen vallen zullen houen zullen vallen

het sta
PPen van de stad in angst


wassende begeren

de militairhoeren trekken zich terug op de versterkte stad




Alle hoeren uit het gehele land

en dat marsjeert dat doet de truk

langs de boulevards

de bonte boulevards de wemelende boulevards in de avond

PRUISIES BLAUW licht van witte renards

valeurs in de rode renards

angst en begeerte

wat

brengt morgen

de dagbladventers forten zullen houen



De zwaar bedreigde tot het laatst te verdedigen stad

ligt sidderend lichaam bleek

een
VALE POEL in de avond
PRUISIES BLAUW en het gevaar

staat de tijd staat hij gend de tijd staat de ruimte



stil


tot


het


knalt

Museum In Flanders Fields


In Flanders fields Museum

Museum over Wereldoorlog I, met informatie over het leven aan en achter het front. Het In Flanders Fields Museum (IFFM) is meer dan een museum. Het is een meeslepende belevenis, een interactief museum dat je meeneemt naar Ieper en de Westhoek, naar een van de donkerste periodes uit de menselijke geschiedenis: de Eerste Wereldoorlog. Het is een streekgebonden en universeel museum met persoonlijke getuigenissen van gewone mannen en vrouwen, burgers en soldaten, jong en oud, vriend en vijand...zonder onderscheid van rang of stand.

Duizend soldaten

als ge van ze leven in de westhoek passeert
deur regen en noorderwinden
keert onze den tijd als g' alhier passeert
den oorlog ga j' hier were vinden

ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader altijd iemands kind
nu doodstil en godverlaten

laat de bomen nu maar zwijgen en dat 't gras niets verteld
en de wind moet 't ook maar nie zingen
dat julder'n dood tot niets hè geteld
dat waren al te schik'lijke dingen

zeg 't gaat al goed der is welvaart in 't land
en de vrede ligt vast in de wetten
we maken wel wapens maar met veel meer verstand
maar just om den oorlog te beletten

en grote raketten atoom in den top
we meugen toch experimenteren
we mikken wel ne keer naar mekaar zijne kop
maar just om ons 't amuseren

als ge van ze leven in de westhoek passeert
deur regen en noorderwinden
keert omme den tijd als g' alhier passeert
den oorlog ga j' hier were vinden

ja 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten
altijd iemands vader altijd iemands kind
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten
duizend en duizend soldaten

Willem Vermandere

wapenstilstand

Op 11 november 1918, na 1.568 dagen van een wereldwijde strijd, sloten Duitsers, Fransen en Engelsen een Wapenstilstand af. Het betekende het einde van 'Den Grooten Oorlog'. Om 11 uur precies ging het staakt-het-vuren in. De strijdende partijen sloten de overeenkomst in een treinwagon, die nu nog steeds op dezelfde rails staan in het Franse plaatsje Compiègne. De oorlog had 8,5 miljoen mensenlevens gekost. Alleen al in West-Vlaanderen sneuvelden 400.000 jongen mensen in een verschrikkelijke loopgravenoorlog. Nu staat 11 november voor de herdenking van alle oorlogen in de wereld.

Bron: http://www.gva.be/dossiers/-w/wapenstilstand/dossier.asp


"Hier liggen hun lijken als zaden in het zand,
hoop op den oogst O Vlaanderland"

Cyriel Verschaeve

zaterdag 10 november 2007

Le Poison


Le vin sait revêtir le plus sordide bouge
D'un luxe miraculeux,
Et fait surgir plus d'un portique fabuleux
Dans l'or de sa vapeur rouge,
Comme un soleil couchant dans un ciel nébuleux.

L'opium agrandit ce qui n'a pas de bornes,
Allonge l'illimité,
Approfondit le temps, creuse la volupté,
Et de plaisirs noirs et mornes
Remplit l'âme au delà de sa capacité.

Tout cela ne vaut pas le poison qui découle
De tes yeux, de tes yeux verts,
Lacs où mon âme tremble et se voit à l'envers...
Mes songes viennent en foule
Pour se désaltérer à ces gouffres amers.

Tout cela ne vaut pas le terrible prodige
De ta salive qui mord,
Qui plonge dans l'oubli mon âme sans remord,
Et, charriant le vertige,
La roule défaillante aux rives de la mort!

-- Charles Baudelaire, Spleen et idéal - Édouard Manet, Le buveur d'absinthe

De Groene Fee

Absint is een (doorgaans groene) sterke drank op basis van anijs, absintalsem (Artemisia absinthium), venkel en een aantal aanvullende kruiden.

Absinthe Bourgeois
Affiche Absinthe Bourgeois, 1902

Het werd voor het eerst op grote schaal commercieel geproduceerd door Henri-Louis Pernod, die in 1805 het huis Pernod Fils stichtte. Hoewel van oorsprong een volksdrank, werd absint in de negentiende eeuw vooral populair onder kunstenaars, die het de bijnaam De Groene Fee gaven. De Fee zou een belangrijke bron van artistieke inspiratie zijn. Deze veronderstelling heeft ongetwijfeld bijgedragen aan de mythe rond de psychoactieve effecten van absint. Vincent van Gogh zou er zijn gele periode aan te danken hebben, en Ernest Hemingway zou zijn For Whom the Bell Tolls onder invloed van Spaanse absint geschreven hebben.

Enkele andere beroemde absintdrinkers zijn Charles Baudelaire, Guy de Maupassant, Édouard Manet, Oscar Wilde en Paul Verlaine.


Bron : http://www.groenefee.nl/index


Zotte Morgen

de nacht sluipt weg de lucht verbleekt
de schimmen vluchten zwijgend
en aan de verre horizon
begint de zon te stijgen
en daar trekt uit de nevel op
de klaarte van de dageraad
met in zijn schoot geborgen
de zotte morgen

de stad ontwaakt de eerste trein
breekt door de stilte en op zijn
signaal begint de wildedans der dwazen
de mens kruipt uit zijn ledikant
denkt aan zijn werk en met zijn krant
ijlt hij nog halfslaperig door de straten
de wereld herneemt zijn zotte zorgen
het ritme van de zotte morgen

nu kleurt de einder rood en valt
de kou zacht door de ramen
de stilte vlucht voor al't lawaai
dat opstijgt uit de straten
en daar is dan de morgen weer
een schaterlach en elke keer
verdrijft hij zonder schromen
de nacht de dromen

de stad wordt wild en auto's razen
door zijn poorten en de laatste
rust wordt uit zijn schuilhoek gedreven
vogels vluchten vol verdriet
uit zijn torens want hun lied
wordt nu door niemand meer begrepen
mensen lopen naast elkaar
een verre groet een stil gebaar
want alles wordt nu door de tijd gemeten
de wereld herneemt zijn zotte morgen
het ritme van de zotte morgen

maar't land zelf slaapt zijn roes nog uit
diep onder't loof verscholen
hier komt geen mens of geen geluid
d'oneindige rust verstoren
terwijl de stad nu raast en schreeuwt
de morgen zijn bevelen geeft
wordt hier bij't ochtendgloren
de dag geboren

en ook de kinderen en de dwazen
blijven tussen de rozen slapen
ver en veilig geborgen
voor het ritme van de zotte morgen


Jef Vanuytsel

Paris s'éveille

Il est cinq heures...


Je suis le dauphin de la place Dauphine
Et la place Blanche a mauvaise mine
Les camions sont pleins de lait
Les balayeurs sont pleins de balais

Il est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille

Les travestis vont se raser
Les stripteaseuses sont rhabillées
Les traversins sont écrasés
Les amoureux sont fatigués

Il est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille

Le café est dans les tasses
Les cafés nettoient leurs glaces
Et sur le boulevard Montparnasse
La gare n'est plus qu'une carcasse

Il est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille

Les banlieusards sont dans les gares
A la Villette on tranche le lard
Paris by night, regagne les cars
Les boulangers font des bâtards

Il est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille

La tour Eiffel a froid aux pieds
L'Arc de Triomphe est ranimé
Et l'Obélisque est bien dressé
Entre la nuit et la journée

Il est cinq heures
Paris s'éveille
Paris s'éveille

Les journaux sont imprimés
Les ouvriers sont déprimés
Les gens se lèvent, ils sont brimés
C'est l'heure où je vais me coucher

Il est cinq heures
Paris se lève
Il est cinq heures
Je n'ai pas sommeil

Jacques Dutronc

vrijdag 9 november 2007

La Belle Epoque

La Belle Époque is een benaming voor de periode 1890-1914 uit de Franse geschiedenis. De naam werd geboren na de Eerste Wereldoorlog, toen men getraumatiseerd door de slachtingen met nostalgie terugkeek op een schijnbaar gouden tijdperk vóór het uitbreken van de oorlog, een tijd waarin onbezorgdheid en grote ontdekkingen Frankrijk in de ban hielden.

In de periode 1890-1914 brak in Frankrijk op alle terreinen een élan vital aan, waarin de industrie opbloeide, de techniek grote schreden zette en de cultuur bloeide. Frankrijk voelde zich het middelpunt van de wereld. In 1889 vond in Parijs de wereldtentoonstelling plaats, met de Eiffeltoren als symbool van de technische vooruitgang. De eerste vliegtuigen, de bicyclette, de eerste auto’s en Tour de France deden de aandacht voor techniek en sport toenemen. Daarnaast breidde het koloniale imperium zich uit, zodat Frankrijk zich weer een herboren natie voelde na de nederlaag in de Frans-Pruisische oorlog. Op cultureel gebied vallen de opkomst van de filmindustrie en fotografie op, evenals nieuwe kunstvormen als het impressionisme ( zie illustratie Claude Monet ) en Art Nouveau.

De Belle Époque markeerde tevens het ontstaan van cabaret en de dans can-can, die zeer populair was in de Parijse nachtclub Moulin Rouge. Met de opkomst van nieuwe ontwikkelingen in techniek en wetenschap, ontstond namelijk ook vertwijfeling. De rol van geloof en morele waarden werden in vraag gesteld. Vrijheid leek onbeperkt, en prostitutie, losbandigheid, en verslaving waren niet langer taboe. Voorbeelden hiervan zijn de fascinatie voor o.a. absint, en de aandacht voor het nachtleven in de werken van o.a. Toulouse-Lautrec

Bron : http://nl.wikipedia.org/wiki/Belle

Chat Noir


Toulouse Lautrec

L'Albatros

Souvent, pour s'amuser, les hommes d'équipage
Prennent des
albatros, vastes oiseaux des mers,
Qui suivent,
indolents compagnons de voyage,
Le navire glissant sur les gouffres amers.

A peine les ont-ils déposés sur les planches,
Que ces rois de l'
azur, maladroits et honteux,
Laissent piteusement leurs grandes ailes blanches
Comme des
avirons traîner à côté d'eux.

Ce voyageur ailé, comme il est gauche et
veule !
Lui, naguère si
Ses ailes de géant l'empêchent de marcher.beau, qu'il est comique et laid !
L'un agace son bec avec un
brûle-gueule,
L'autre mime, en boitant, l'infirme qui volait !

Le Poète est semblable au prince des nuées
Qui hante la tempête et se rit de l'archer ;
Exilé sur le sol au milieu des
huées,


Spleen et Idéal, II - Les fleurs du mal

Beaudelaire


Les fleurs du mal

Baudelaire is het stralende middelpunt van de negentiende-eeuwse poëzie. In zijn roemruchte 'Les fleurs du mal' paart hij de vormvastheid van het classicisme aan de thema's van de zwarte romantiek en heeft hij de bron geslagen voor latere stromingen als decadentisme, symbolisme en modernisme.

'Les fleurs du mal' markeert tevens de overgang van de romantische naar de moderne dichtkunst, het is het laatste klassieke dichtwerk dat algemeen invloed heeft uitgeoefend op de Europese literatuur en beeldende kunsten. En nog is deze invloed herkenbaar. De moderne sensatie immers die Baudelaire heeft beschreven is het karakteristiek geworden van de twintigste-eeuwse mens: verscheurdheid en verveling, zelfpijniging en melancholie, een overheersend besef van verlies. Het zijn enkel de zintuiglijke indrukken, de vluchtige momenten, geuren, een gebaar of een glimp die het verlangen losmaken of de herinnering opwekken aan de schoonheid of het ideaal.


Bron : http://boeken.vpro.nl/boeken


donderdag 8 november 2007

Gewijde van Dampierre


Gewijde van Dampierre (ca. 1226 - Compiègne 7 maart 1305), graaf van Vlaanderen (1278-1305) en markgraaf van Namen (1263-1298), tweede zoon van Willem van Dampierre en Margaretha van Constantinopel, werd na de dood (1251) van zijn oudere broer Willem van Dampierre de erfopvolger in het graafschap Vlaanderen.
Bij de troonsbestijging van Filips IV de Schone (1285) begonnen de moeilijkheden tussen Vlaanderen en Frankrijk. Gwijde zocht steun bij de Engelse koning Eduard I, zegde zijn leentrouw aan de Franse koning op en sloot een militair verbond met Engeland (1297). De openlijke strijd tussen Gwijde en Filips nam hierdoor een aanvang. Vlaanderen werd door de Franse koning bezet (jan.-mei 1300) en nadien geannexeerd. Gwijde gaf zich met zijn oudste twee zonen, Robrecht van Béthune en Willem van Crèvecoeur, gevangen. Deze gebeurtenissen waren mede oorzaak van de Brugse Metten en de Guldensporenslag in 1302. Gwijde overleed in gevangenschap te Compiègne en werd door zijn kinderen begraven in de abdij van Flines.

Bron:http://www.worldexplorer.be/gwijde_van_dampierre.htm

Fragment : De Leeuw van Vlaanderen



De leeuw van Vlaanderen

De Leeuw van Vlaanderen (oorspronkelijk: De Leeuw van Vlaenderen) is een historisch boek geschreven door de Vlaamse schrijver Hendrik Conscience in 1838. Het boek vertelt het verhaal over de Guldensporenslag in 1302. Conscience werd hoogstwaarschijnlijk geïnspireerd tot het schrijven van het boek na het zien van het schilderij De Groeningeslag van Nicaise De Keyser.

In De leeuw van Vlaanderen beschrijft Conscience de Guldensporenslag die hij als achtergrond gebruikt om de liefdesavonturen te schetsen van Machteld, de dochter van Robrecht III van Béthune met ridder Adolf van Nieuwlandt. Conscience werd vaak verweten dat hij in zijn boek een loopje nam met de geschiedenis. Zo verschijnt Robrecht III van Béthune in het boek als redder van het Vlaamse leger op het slagveld terwijl hij in werkelijkheid in Franse gevangenschap verbleef. Conscience had nochtans een twintigtal historische bronnen geraadpleegd, de plaats van de slag zelf verkend en deskundigen in middeleeuwse geschiedenis om advies gevraagd. Hij liet zich echter misleiden door foutieve informatie die hij in middeleeuwse kronieken aantrof.

Met het grote succes van De leeuw van Vlaanderen kreeg Conscience de titel "de man die zijn volk leerde lezen". Verder heeft dit boek sterk bijgedragen tot de Vlaamse bewustwording in de 19de eeuw en de groei van de Vlaamse Beweging tot in 20ste eeuw en daarna.

Bron : http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Leeuw_van_Vlaanderen

woensdag 7 november 2007

Staircase to heaven ...

The long and winding road ...

.
The long and winding road
That leads to your door
Will never disappear
Ive seen that road before
It always leads me her
Lead me to you door

The wild and windy night
That the rain washed away
Has left a pool of tears
Crying for the day
Why leave me standing here
Let me know the way

Many times Ive been alone
And many times Ive cried
Any way youll never know
The many ways Ive tried

But still they lead me back
To the long winding road
You left me standing here
A long long time ago
Dont leave me waiting here
Lead me to your door

But still they lead me back
To the long winding road
You left me standing here
A long long time ago
Dont leave me waiting here
Lead me to your door
...

The Beatles